Hoewel het jaar nog niet om is kunnen er nu al duidelijke conclusies worden getrokken: een jaar van heel veel mislukkingen. Het heeft vrij zeker net aan ons gelegen. De weersomstandigheden waren overduidelijk debet aan de debakels. De afgelopen winter zorgde al voor niet terugkerende gewassen, de late kou deed vervolgens een duit in het zakje en de lange vochtige tijd was de nekslag. Tot op heden en het is nu bijna Oktober 2010.
Ik kan niet inschatten hoe het de rest van Nederland is vergaan, echter alle tuinders hier hebben dezelfde verschijnselen. We weten dat de luchtvochtigheid hier in Den Helder altijd al zeer hoog is en dit jaar bijna dagelijks extreem hoog was. Niet gek dus dat al het fruit hangt te rotten aan de boom en groenten er als een vaatdoek bij staan. Flink wat stormen ook die we al gehad hebben menig blad doen rafelen en gezorgd voor overmatige wortelgroei. En dat laatste gaat natuurlijk ten koste van het bovengrondse deel. Zelfs de resultaten in de kas zijn bedroevend nu het op rijpen aan komt.
De winters in Den Helder zijn niet streng en doorgaans hebben we maar enkele dagen lichte vorst. Een korte flinke vorst is ook geen ramp, maar een lange periode van vorst is menige knol en wortel fataal geworden. Onze bananen hadden de geest gegeven en bijzondere knollensoorten uit Chili gaven er ook de brui aan. Toch waren ze allen goed afgedekt. De lange duur van de vorstperiode is de schuldige.
We weten het allemaal: voor ijsheiligen niets buiten uitplanten. Hebben we ook niet gedaan. Helaas ontstond er na de ijsheiligen een kortstondige koude periode die ons plantgoed verwoestte. Dag mais, dag pompoenen en dag courgettes. Opnieuw zaaien dus.
Duidelijk was ook al snel dat de vruchtbomen het moeilijk hadden en dat kwam niet door de hagel. Op het hele tuincomplex is geen fatsoenlijke appel of peer te bekennen. De pruimen speelden het spelletje van 'stok vangen'. U weet wel dat spelletje met tig hangende stokken en degene die valt moet je pakken. De ene dag nog niet rijp en de volgende dag al op de grond. Nu zijn pruimen wispelturig maar dit was extreem.
Extreem waren en is ook de overvloedige regenval. Dankzij een goede waterafvoer niet echt een probleem, echter wanneer het regent schijnt er doorgaans geen zon. En dat is wel een probleem in combinatie met 98% luchtvochtigheid !
Kleine opsomming: de productie van alle bonenplanten was en is bedroevend. De Italiaanse lange bietjes zijn nog altijd niet verder gekomen dat bolletjes. De mais is niet volgroeid en gaat het ook niet meer halen. De worteltjes zijn van kabouterformaat. De komkommers en tomaten in de kas hebben een bedroevende productie. De paprika's stonden helaas buiten en zijn ondanks goede afwaterering verdronken. De productie van de meeste pompoenen was slecht.
Er lijkt geen einde aan deze opsomming te komen, maar er waren ook goede groeiers natuurlijk. De groene asperges deden het boven verwachting. De kruidentuin was een en al weelde. De spaghettipompoen was helemaal in zijn sas. De courgettes maakten een inhaalrace. De indianenaardappel bloeide als nooit tevoren en zo ook de maralroot ( zie links). De aardbeiboom tenslotte is twee keer zo groot geworden en de vijverbeplanting vond het wel een leuk nat jaar, ha ha. Onkruid ook trouwens !
We hebben ook nog nooit zo veel trossen druiven gehad aan onze buitendruiven. Ontelbaar en ook ontzettend zuur door de afwezigheid van de zon. Zelfs de vogels blijven er af. In zo'n jaar als deze leer je in ieder geval welke planten en gewassen houden van nattigheid en vocht en welke niet. De hop vindt het geweldig, maar ja die gaat dan ook het bier in. Pastinaak en knolsederij ook en die gaan dan ook de soep in.
Veel zaad dat we rechtstreeks de volle grond in strooiden heef het af laten weten. Spinazie, sla, oosterse koolsoorten etc. kwamen niet omhoog en/of schoten als baby al in bloei. Ja, ook bij de buren. U begrijpt dat de groenteboer een goeie aan ons heeft dit jaar. Om toch nog wat leuks te hebben gaan we dus spitten binnenkort naar de indiananaardappel, oca's ( nee, geen okra's) en japanse patatten (jinengo). En laat ik niet merken dat er niets aan zit ! De Maralroot laten we nog even met rust want aan anabole steroiden zijn we nog net niet toe.
Natuurlijk gaan we er in 2011 weer vol tegenaan. Blijven lachen en weer nieuwe dingen uitproberen met behoud van het goede. Ook wat woekeraars te lijf gaan zoals de bieslooksoorten en bosuitjes. Lieslaarzen kopen ook want de vijver en het moeras groeien dicht en dat kan natuurlijk niet.
Indianen aardappel
.jpg)
?